FORUM GMINY NAKŁO NAD NOTECIĄ

[Michał]

Nie wiem czy wiecie, ale posiadamy 4 rezerwaty przyrody w naszej gminie:


zdjęcie i poniższe opisy pochodzą ze strony http://wyszogrod.bydgoszcz.pl

są to:

Skarpy Ślesińskie
To rezerwat o powierzchni 14 ha, utworzony w 2001 r. Znajduje się w odległości 14 km od granic Bydgoszczy.

Chroni się w nim murawy kserotermiczne, z udziałem gatunków stepowych, wykształcone na zboczach Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej (7 skarp). W umiarkowanym klimacie Polski tego typu zbiorowiska są wyjątkowo rzadkie. Powstają jedynie w szczególnych warunkach, zwykle na dobrze nasłonecznionych zboczach o ekspozycji południowej.

Zbocza powstały przez ścięcie wysoczyzny ok. 1830 r. podczas budowy linii kolejowej do Piły. Dominują tu gleby gliniaste o dużej zawartości węglanu wapnia. Od południa przylega rozległa, płaska, zatorfiona dolina Noteci.

Odlesione, nasłonecznione zbocza są doskonałym siedliskiem dla kształtowania się zbiorowisk kserotermicznych z taką roślinnością jak: miłek wiosenny, ostnica Jana, zawilec wielkokwiatowy, sasanka łąkowa, dzwonek syberyjski, wężymord stepowy, rutewka mniejsza, szałwia łąkowa, aster gawędka.

W strefie zboczowej znajdują się zatorfione dolinki, które zajmują łąki. Tam też rośnie kilka kęp coraz rzadszego pełnika europejskiego. Zachodnie i wschodnie zbocza porastają zbiorowiska zaroślowe z licznym udziałem leszczyny, głogów, trzmieliny, bzu czarnego, kaliny koralowej, grusz, które są ostoją zwierzyny w otaczającym rezerwat krajobrazie rolniczym.

Skarpy ślesińskie są rezerwatem o wysokich walorach przyrodniczych i krajobrazowych.

Szczególnie atrakcyjnie zbocza rezerwatu prezentują się wczesną wiosną, kiedy obficie kwitnie miłek wiosenny, efektownie i egzotycznie wyglądają też łany bardzo rzadkiego i chronionego gatunku trawy: ostnicy Jana. Ze względu na stopniowo postępujący proces zarastania, obok zbiorowisk zbudowanych wyłącznie z roślin zielnych pojawiają się murawy zaroślowe zbudowane z topoli osiki, wiązu pospolitego oraz głogów i tarniny.
[hr]

Łąki Ślesińskie
To największy rezerwat na Krajnie (42 ha), utworzony w 1975 r. Chroni stanowisko rzadkiego i reliktowego gatunku brzozy niskiej.

Obszar rezerwatu zlokalizowano w pradolinie Noteci, obejmującej łąki i tereny podmokłe, w sąsiedztwie licznych stawów rybnych i Kanału Bydgoskiego.

Brzoza niska to relikt polodowcowy, tworzący niskie zarośla na glebach torfowych, które to układy należą do rzadszych składników roślinności w Polsce. Znaczenie rezerwatu, leżącego w korytarzu ekologicznym wykracza poza funkcję florystyczną, pełniąc także rolę ornitologiczną.

Znaczenie tego obszaru dla gnieżdżenia się i przelotów ptaków spowodowało rozszerzenie ochrony rezerwatowej. Na terenie obecnego, poszerzonego rezerwatu stwierdzono 78 gatunków lęgowych, w 1/3 związanych z biotopami wodnymi i podmokłymi, z których najcenniejsze to: bąk, żuraw, błotniak stawowy, wodnik, zielonka. Na przelotach spotyka się tu ok. 60 gatunków, w tym łabędzia czarnodziobego, gęś białoczelną, siewkę złotą, a niekiedy także ptaki drapieżne, jak: rybołowy, bieliki, orliki krzykliwe. Teren tutejszych łąk jest miejscem pierzenia łabędzia niemego (360 osobników), łyski (3-4 tys. osobników), krzyżówki (500-600 osobników).

Oprócz łąk, ptaki przyciągają na ten teren stawy rybne, będące obiektem hodowli karpia, amura białego i tołpygi białej. Łącznie zajmują one 179 ha. Największy Staw Kardynalski, będący przekształconym dawnym jeziorem Ślesińskim ma pow. 130 ha (niewiele mniej od jez. Jezuickiego).
[hr]

Las Minikowski

To kolejny rezerwat leśny na zboczu Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej. Utworzony w 2001 r., obejmuje 45 ha żyznego, wielogatunkowego lasu grądowego z udziałem pomnikowych okazów dębów i lip, o wyjątkowych walorach przyrodniczych.

est to jeden z kompleksów leśnych o cechach naturalnych (zróżnicowanej strukturze gatunkowej, wiekowej i przestrzennej drzewostanu). Bogate runo jest szczególnie atrakcyjne wiosną w porze kwitnienia wielu gatunków takich jak zawilce: gajowy i żółty, przylaszczka pospolita, ziarnopłon wiosenny, groszek wiosenny. Dodatkową atrakcją są egzemplarze bluszczu, oraz okazały głaz narzutowy.

Na uwagę zasługuje także niezwykle urozmaicona rzeźba terenu z licznymi jarami i wyniesieniami.
[hr]

Rezerwat "Hedera" koło Minikowa

Utworzony w 2001 r., zajmuje 17 ha lasu mieszanego, w którym chroni się jedno z najokazalszych stanowisk bluszczu pospolitego w województwie. Rezerwat zajmuje strome skarpy wąwozu erozyjnego wcinającego się w krawędź Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej koło Minikowa.

Bluszcz porasta dno lasu o charakterze grądu zboczowego lub pnie się na drzewach, np. dębach, lipach. Bluszcz pospolity to ciepłolubne pnącze, którego tak obfite występowanie, w tym licznych okazów kwitnących jest rzadkością.

Na uwagę zasługują zmienne kształty blaszki liściowej bluszczu, od typowych do prawie owalnych. Większość osobników kwitnie i owocuje.